Anders Götherström
Dr. Götherström’ün araştırmaları, tarih ve tarih öncesi bilgileri arkeolojik kalıntılardan genetik verilerle edinmeye odaklanmıştır.
Daha fazla bilgi için lütfen burayı ziyaret edin.

Alexey Kondrashov
Alexey Simonovich Kondrashov (doğum; 11 Nisan 1957, Moskova) evrimsel genetik alanında çeşitli konularda çalışmıştır. Eşeysel üremenin sürdürülmesini açıklayan deterministik mutasyon hipotezi, simpatrik türleşme ve mutasyon hızlarını değerlendirme üzerine çalışmalarıyla bilinir. Aslen Sovyetler Birliği’nden olan A.S. Kondrashov, 1990’ların başından beri ABD’de çalışmaktadır. Lomonosov Moskova Devlet Üniversitesi Biyomühendislik ve Biyoinformatik Bölümü’nde evrimsel genomik laboratuvarını kuran Kondrashov’un güncel çalışmaları Drosophila’nın rastgele mutasyon hızını ölçmeye odaklıdır. Aynı zamanda, dizi seviyesinde seçilim ve protein evrimi üzerine de çalışır.kaynak

Claus Wedekind
Claus Wedekind, 1995 yılındaki, insanlarda majör doku (MHC) uyumuna bağlı eş tercihini inceleyen çalışmasıyla bilinen İsveçli biyolog araştırmacıdır. Wedekind, 1994 yılında, Bern Üniversitesi’nde “The Extended Parasite Hypothesis for Sexual Selection: Selection for Complementary Disease” konulu bir doktora tezi ile doktorasını tamamladı. Halen Lozan Üniversitesi’nde biyoloji profesörü olan Wedekind, araştırmalarında özellikle balık popülasyonları üzerinde etkili olan, doğal ve eşeysel seçilimi etkileyen insan aktiviteleri gibi seçici güçleri, işbirliği ve çatışmanın evrimini inceler.

Juli G. Pausas
Juli G. Pausas, İspanya Ulusal Araştırma Konseyi’nin (CSIC) Çölleşme Araştırmaları Merkezi’nde (CIDE, Valencia, İspanya) bitki ekoloğudur. Araştırmaları, Akdeniz ekosistemleri ve yangına eğilimli ekosistemlerin ekolojisi ve evrimi üzerine yoğunlaşmaktadır ve özellikle yangının populasyonlar, türler, komüniteler, araziler ve biyomlar üzerindeki etkisini inceler. Çalışma alanının büyük bölümünü Akdeniz Havzası oluştursa da, çalışmaları küresel bir bakış açısına sahiptir. Birçok uluslararası araştırmada yer almıştır ve hem arazi çalışmaları hem de modelleme çalışmaları konusunda deneyimlidir. 150’den fazla bilimsel makale yazmış, Cork meşe ormanları hakkında uluslararası bir kitap hazırlamıştır (Island Press). Aynı zamanda Akdeniz Ekosistemlerinde Yangın Ekolojisi (Cambridge Press) isimli kitabının ve yangın ekolojisi üzerine İspanyolca bir kitabın eş yazarıdır.

Luigi Boitani
Luigi BOITANI, Roma Üniversitesi, Biyoloji ve Biyoteknoloji Bölümü Hayvan Ekolojisi ve Koruma Biyolojisi emekli profesörüdür. 10 yıl boyunca (2000-10) Hayvan ve İnsan Biyolojisi bölüm başkanlığı, 3 yıl boyunca da (2009-11) Koruma Biyolojisi Derneği’nin başkanlığını yapmıştır. Başlıca ilgi alanları 1972’den beri çalışmakta olduğu etoburların, özellikle de kurtların ve ayıların sosyal ekolojisi; CBS aracılığıyla tür dağılım modelleri ve örüntüleri; korunan alanların yönetimi ve planlanmasıdır ve bu doğrultuda Afrika ve Avrupa’da 25’ten fazla milli parkın yönetim planlamasına katkıda bulunmuştur. Genel olarak Kuzey Amerika ve Avrupa’da dersler vermiştir. 1973’ten beri IUCN-SSC’in ve WCPA’nın üyesidir ve 1974’ten beri SSC Yönlendirme Komitesi üyesi olarak görev yapar. 2012’de Peter Scott Conservation Merit dahil olmak üzere birçok ödül almıştır. Avrupa Birliği’ne bağlı Large Carnivore Initiative for Europe’un başkanı ve Cenevre’deki Fondation Segré’nin CEO’sudur. 360’tan fazla bilimsel makale, 10 kitap ve 80 teknik rapor yazmıştır.

Matteo Fumagalli
Matteo, evrimsel biyolojideki soruları ele almak için bilgisayarlı hesaplama yöntemlerinin uygulanmasıyla ilgilenen biyomedikal mühendisidir. Çalışmaları genellikle doğal seçilimin genom üzerindeki izlerinin tanımlanması ve büyük ölçekli genom dizileme verilerinin analizi için yöntemler geliştirmek üzerinedir. Araştırmaları, hem insan evrimi ve hastalıklara yatkınlık arasındaki ilişkileri anlamaya hem de model olmayan türlerin adaptif olgularını anlamaya yardımcı olmuştur.

Nick Barton
Nicholas Hamilton Barton FRS FRSE (30 Ağustos 1955 doğumlu) İngiliz evrimsel biyologdur. Barton, Petertown’da (Cambridge) Doğa Bilimleri alanında eğitim gördü ve 1976’da üstün başarı derecesi ile mezun oldu. 1979’da East Anglia Üniversitesi’nde Godfrey Hewitt danışmanlığında doktorasını tamamladı. Kısa bir süre Cambridge Üniversitesi’nde laboratuvar dersleri veren Barton, 1982 yılında Genetik ve Biyometri Departmanı’nda öğretim üyesi oldu. Profesör Barton, genellikle model tür olarak kullandığı Bombina bombina kurbağalarının melezleşme bölgelerindeki çalışmalarıyla ve Michael Turelli ile birlikte çalıştığı multilokus genetiği araştırmaları için gerekli olan matematiksel methodları geliştirmesiyle bilinir. Temel araştırma soruları: epistasisin önemi, eşeyin evrimi, türleşme ve adaptasyon hızının sınırları üzerinedir. Barton, 1990 yılında, daha önceden işbirliği yapmış olduğu Brian ve Deborah Charlesworth’un da bulunduğu Edinburgh Üniversitesi’ne geçmesiyle üniversite, kantitatif genetik ve populasyon genetiği araştırmalarında dünyanın önde gelen araştırma kurumlarından biri haline geldi. 2008 yılında Barton, Klosterneuburg’a (Avusturya) taşındı ve Avusturya Bilim ve Teknoloji Enstitüsü’nün (Institute of Science and Technology Austria) ilk profesörü oldu.
Barton 1994 yılında profesör oldu. 2007’de, Derek E.G. Briggs, Jonathan A. Eisen, David B. Goldstein, ve Nipam H. Patel ile birlikte klasik evrim çalışmalarını moleküler biyoloji, genom bilimi ve insan genetiği ile bütünleştiren Evolution (Cold Spring Harbor Laboratory Press) adlı lisans seviyesi ders kitabını yazdı.
kaynak

Philipp Khaitovich, born in Moscow, Russia in 1973.
Philipp Khaitovich, 1973’te Moskova’da doğdu. 1995 yılında Moskova Devlet Üniversitesi’nde moleküler biyoloji dalında lisans çalışmalarını tamamladı ve 1999 yılında Chicago llinois University’de biyokimya dalında doktorasını yaptı. 2000’den 2006’ya kadar Philipp, Prof. Svante Pääbo tarafından yönetilen Max Planck Evrimsel Antropoloji Enstitüsü Evrimsel Genetik Bölümü’nde doktora sonrası araştırmacı olarak çalıştı.
2016 yılının Eylül ayında, Çin Bilimler Akademisi ve Şangay’daki Max Planck Topluluğu’nun iş birliği ile kurulan Hesaplamalı Biyoloji Enstitü’sünde (Institute for Computational Biology) öğretim görevlisi oldu. 2012 yılında enstitü yönetimine getirildi. Philipp, 2012’den bu yana Almanya Max Planck Topluluğu’nun üyesi olmakla beraber Shangai Tech Üniversitesi’nde de öğretim üyeliği pozisyonunu sürdürmektedir.
kaynak

Reşit Akçakaya, türlerin yok olma riskleri konusunda uzman olan bir ekolog ve koruma biyoloğudur. Mevcut araştırmaları, türlerin iklim değişikliğinden kaynaklanan yok oluşa karşı savunmasızlığını değerlendirmek ve türlerin korunmasına yönelik farklı yaklaşımları değerlendirmek üzerine odaklanmaktadır. Tehdit altındaki türlerin küresel ‘Kırmızı Listesi’ için kılavuzlar geliştiren IUCN (Uluslararası Doğa Koruma Birliği) komitesine başkanlık eder ve tehdit altındaki türlerin mevcut koruma statülerinin değiştirilmesine karşı yapılan araştırmaları değerlendirir.kaynak

Rasmus Nielsen, doktorasını 1998 yılında UC Berkeley’den aldı ve 1998-2000 yıllarında Harvard’da doktora sonrası araştırmalarını yürüttü. O zamandan beri Cornell Üniversitesi, Kopenhag Üniversitesi ve UC Berkeley’de çalıştı ve halen UC Berkeley’de hem İstatistik hem de Biyoloji Bölümü’nde Hesaplamalı Biyoloji Profesörü olarak görev yapmaktadır. Çalışmalarının çoğu, doğal seçilimin saptanması, populasyon genetik varyasyonlarının tanımlanlası, demografik çıkarımlar ve genetik karakterler arasındaki bağlantı haritaları için istatistiksel ve genetik veri analizlerine dayanmaktadır. Mevcut araştırmalarının çoğu, hem tıbbi genetik hem de popülasyon genetiği bağlamında yeni nesil dizileme (NGS) verilerinin istatistiksel analiziyle alakalıdır. Yeni nesil sizileme için geliştirdiği yöntemlerin birçoğu, alanda çalışan diğer araştırmacılar tarafından yoğun bir şekilde kullanılmaktadır. 41 tanesi Science ve Nature’da yayınlanmış olmak üzere 250’den fazla makale, kitap bölümü, inceleme yazmıştır.

Sergey Gavrilets, Rusya doğumlu bir fizikçi olup, University of Tennessee’de teorik biyoloji alanında Ordinaryus Profesör’dür. Teorik evrim çalışmaları ile türleşme, sosyal karmaşıklık ve insan evrimsel geçişleri üzerine yapılan çalışmalara katkı sağlamıştır. Halen, Scientific Activities at the National Institute for Mathematical and Biological Synthesis’te yardımcı yöneticilik yapmaktadır. 2017 yılında, Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi Üyesi seçildi. Gavrilets, -2010’da Massimo Pigliucci ve Gerd B. Müller, tarafından düzenlenen- Evolution: The Extended Synthesis kitabına katkıda bulunmuştur.